‘Mijn hele leven woon ik in dit pleeggezin, want ik kwam hier als baby van zes weken oud,’ zegt Analiza (nu 16 jaar). Mijn eigen pappa en mamma konden niet voor me zorgen. Mijn moeder is een Filippijnse en mijn vader een Arubaan.’ Liza heeft met haar moeder al een paar jaar geen contact. Haar vader belt wel regelmatig en hij komt ook op bezoek in het pleeggezin. Liza: ‘Ik ga ook wel naar hem toe als er verjaardagen zijn, dan zie ik ook andere neefjes en nichtjes. De ouderen praten Papiamento of Nederlands met een accent, dat is best moeilijk te verstaan. Ik ben trots dat ik een Arubaanse ben. We zijn met mijn pleegbroers en pleegzus op vakantie naar Aruba geweest. Het is een mooi eiland en meestal is het mooi weer. Arubanen kennen minder regels. De Nederlanders zijn altijd druk bezig met de toekomst en werk. Arubanen leven met de dag. Zelf heb ik die eigenschap ook in me, want als mijn pleegmoeder mij vraagt iets te doen, stel ik dat meestal uit tot het laatste moment. Ook als ik een tijd afspreek op school kom ik op het laatste moment. Toch praat ik me er altijd onderuit.’
Arubaanse tradities. ‘Hier in het dorp wonen helemaal geen Antilianen of Filippijnen,’ zegt Liza. ‘Ik wil toch iets meer weten over de Filippijnse cultuur en sinds kort chat ik op Hyves met Filippijnse mensen. Daar leer ik best van. Van de Arubaanse cultuur heb ik wel al bepaalde gewoontes leren kennen, onder andere van mijn Arubaanse familie. Ze bezoeken me hier soms. Zo worden elke vijf jaar de verjaardagen met bepaalde tradities gevierd. Op mijn vijfde jaar en tiende jaar waren zij er ook bij. Zij hadden een grote pop gemaakt, die aan het plafond hing en helemaal gevuld was met snoep. Ik kreeg een blinddoek om en met een stok moest ik de pop stuk slaan. Alle snoep die er dan uitviel konden de kinderen oprapen en opeten natuurlijk. Op mijn derde jaar kreeg ik van mijn opa en oma een geel kanten jurkje uit Aruba. Dit heb ik nog steeds bewaard en het hangt in een kast op mijn kamer.’
Dansen. ‘Van mijn tantes heb ik boekjes gekregen om Papiamento te leren. Soms probeer ik wat woorden te leren maar ik kan het niet zo goed. Mi ta stima bo betekent: ik hou van jou. Als ik mijn Arubaanse familie bezoek hoor ik een ander soort stijl muziek, vaak Latin. Zelf luister ik graag naar reggaeton muziek, dancehall, reggae hip hop, rock en urban. Op die muziek dans ik altijd op mijn kamer. Mijn familie houdt ook erg van dansen; dat is denk ik wel Arubaans. Het liefst wil ik later dansen als artiest en ook een opleiding volgen om videofilms te kunnen monteren. Volgend jaar ga ik me weer aanmelden voor auditie om een dansopleiding te kunnen volgen. Ik hoop dat ze me dan aannemen,‘ zegt Liza.
rss
